Ne kadar heyecanlıydı bir bilsen,
tarif edemiyordu..
yerinde hiç duramıyordu.
Randevu saatimizi beklerken baban sürekli hareket halinde, nasıl olacağını merak eder haldeydi...
Önce dişçi amcaya gittik, mutlu haberi verdik
ee tabi tedaviye de ona göre devam edecektik..
Dişçi doktor Anıl amcan çok sevindi, hatta onun bile bu kadar heyecanlanabileceğini hiç beklemiyordum..
Çok güzeldi!
Tavsiyelerde bulundu, ne kadar güzel bir duygu olduğunu söyleyip durdu,
annen dişlerini artık daha sık fırçalayacak,
her akşam mutlaka tv karşısında kendisine meyveli yoğurt hazırlayıp onu yiyecek.
İkimizin sağlığı için bu şart,
alışmamız lazımmış :))
Sen varsın diye, hiçbir müdahale yapmadı.
Sadece 10. haftadan sonra, yani bu ayın sonunda bizi tekrar görmek istediğini söyledi.
Çok şükür şuanda bir sorun yokmuş :)
Ama baban için aynı şeyi söyleyemeyeceğim, :P
babacığın sadece dolgularla devam edileceğini beklerken,
doktor amcan dişlerinin ölçüsünü aldı
ve babacığın hemen mi köprüler yapılacak diye şaşırdı kaldı...
yani babanı dişlere köprü yapılacak zorlu bir süreç bekliyor haftaya...
Allah yardımcısı olsun değil mi küçüğüm :))
Ordan çıktık babanın arkadaşı olan eczaneyi ziyaret ettik.
Kalfa Yakup amcan, küçük kalfa Ceren teyzen ve Eczacı Burak bey senin haberini alınca çok sevindiler.. neredeyse herkes senden erkek diye bahsediyor..
Sağlıkla gel yeter ki, iç önemli değil bebeğim!
Yakup amcan babana baya bi takıldı, şakalaştılar...
Sonra geldik sonunda doktor Gökbay amcanın yanına...
önce herşey yolunda mı diye sordu, sonra kilo kontrolü yapar yapmaz babanla birlikte seni görmeye çağırdı bizi...
geçen hafta sadece küçücük siyah bir noktayken,
şimdi yıldız gibi bir yanıp bir sönen bir cisim, bir aydınlık vardı siyah noktanın içinde
işte o senin ufacık ama hızlı hızlı atan kalbinmiş :)
O kadar minik birşeysin ki..
Önce hareket eden birşey olduğunu algılamak zor görünse de,
doğru yere bir odaklanınca
senin güzel kalbinin orada atıyor olduğunu düşünmek inanılmaz bir duygu!
Evet bebeğim...
kalbin de sağlıkla oluşmuş çok şükür,
tam olması gerektiği gibi sorunsuz atıyor
ve organlarının hızla gelişebilmesi için hızlı hızlı kan pompalıyormuş..
gerçekten ne kadar tuhaf bir duyguymuş
insanın içinde başka bir canın hareket ediyor olması!...
Doktor amcan kalbinin sesini dinleyeceğimizi söyledi ve anında sesi açtı...
küt küt küt küt küt....
diye hızla elini tahtaya vuran biri gibi
hızla ama tok bir ses ile atıyor senin o minnacık kalbin bebeğim...
duyar duymaz içimde bir tuhaflık oldu ve babanı görme gereği duydum
ben ona baktığımda, o ekrana kilitlenmiş,
suratında inanılmaz mutlu bir ifade
ve aslında duyduğu mucizeye inanmaya çalışan bir baba gördüm,
ve ben babana son zamanlarda sık sık olduğu gibi
bir daha aşık oldum! :)
Sana gelince,
hala ufacık bir nokta gibisin,
ama artık vücudunun en büyük parçası olan kalbin gelişmiş.
bundan sonra da dediğim gibi diğer organların hızla gelişip tam bir bebek halini almaya başlayacakmışsın küçüğüm :)
Kalbin dakikada tam 117 defa atıyormuş şu anda,
hatta önümüzdeki haftalarda 12. haftaya kadar bu değer
dakikada 180 atışı bulacakmış, ki bu da normal olanmış..
Doktor amcan, bir sonraki kontrolün 2 hafta sonra olmasını istedi,
bir sorun olup olmadığını tekrar görecekmiş (ki inşallah olmaz bebeğim)
ve artık ondan sonraki görüşmelerde de testler yapılmaya başlanacak,
3. ve 4. aylardan itibaren de tarama testleri ile büyüme sürecinde herşeyin düzgün gitmesi için takip edileceğiz birlikte...
Şimdilik bizden bu kadar küçüğüm :)
Allah'ım seni bize sağlıkla ve hayırla bağışlasın inşallah!
Seni çok seviyoruz...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder