Bebeğim... nasılsın?
sayende anneciğin artık daha iyi olduğundan,
senin de iyi olduğunu düşünüyor, hatta umuyorum...
birazcık son hallerimizden bahsedelim istersen :)
doktor amcanın yanından çıktıktan yalnızca 1-2 gün sonra uslu bebeğim annesini daha fazla yormamaya karar verdi sanırım...
öyle ki 2-3 haftadır çok şiddetli bulantılarla, iştahsızlık ve halsizlikle boğuşan anneciğin,
yaklaşık bir buçuk haftadır daha rahat ve senin için de daha sağlıklı beslenebiliyor.
Bulantılarımız azaldı, hatta çok şükür neredeyse tamamen yok oldu,
hala herşeyi yiyemesek de (özellikle sulu-salçalı ve ağır yemekler), daha düzenli ve sağlıklı beslenmeye başladık,
bebeğimi besleyebilmenin huzuru bambaşkaymış..
Gün içerisindeki halsizlikler de kalmadı,
ama akşamları daha erken uykuya geçme konusu hala devam etmekte :D
eee, desene içinde bir bebek var,
onun uykuya ihtiyacı var diye :P
babacığın ve Gökhan dayın artık dalga geçiyorlar annenle,
"eskiden hep beraber sabahlardık,
artık film izlerken bile sızıyorsun..
heh, anladık uyku saati de geldi.." diye.
Olsun ama, biz uyuruz ne var?! :P
2 gün önce de yürüyüşlere başladık artık bebişim.
İşten eve geliyor, akşam yemeğini yiyor, ardından dışarı çıkıp 1 saate yakın yürüyoruz babacığınla,
ama senin de tahmin ettiğin gibi, babanı evden çıkarmak çok zor oluyor.
Bütün gün dışarıda çalışmanın vermiş olduğu halsizlikle o evde oturup dinlenmek isterken,
birde günlük yürüyüşü çıkardık başına..
görsen nasıl isteksiz, ama sırf bizim için çaresizce çıkıyor garibim evden :(
bu duruma alışır mı dersin?
Allah'tan havalar çok soğuk değil,
üzerimizde bir mont ile rahatlıkla çıkıp gezebiliyoruz,
eee bu da Antalya'nın bize sağladığı bir avantaj osla gerek :)
yoksa Türkiye'nin neredeyse her yerinde bu mevsimde kar kış kıyamet, soğuktan tir tir titriyor insanlar..
Bu halimize şükürler olsun..
Anneciğin verdiği kiloları şimdilik muhafaza ediyor gibi,
Henüz başlangıçtan beri kilo aldık diyemem..
olsa olsa verdiğimiz 5 kilonun 1'ini ancak almışızdır...
Artık herkes karnıma bakıp
"eee hani nerde, karnın çıkmamış, kilo almamışsın" diye gülerek tepkiler veriyor
birden birden çıkmış bi göbekle karşılaşmayı bekliyorlar sanırım
ama açıkcası çok hafif bir sertleşme haricinde karnım çıkmaya başlıyor diyemem bile.
Zaten henüz erken değil mi ya?
Ne bu acele??? :)
Sanırım herkes senin varlığının ıspatını görüp, artık seni sevmek istiyor..
Ne dersin? :)))
Sen iyi misin bakalım o karanlık yerlerde bitanem?
seni hissedemeyip göremedikçe hep endişeleniyorum...
"iyi benim bebeğim, sağlıklı çok şükür" diye de dualar edip duruyorum her defasında kendi kendime...
2 hafta sonra tekrar kontrol ve testler için doktor amcaya gideceğiz
ve Allah'ın izniyle iyi olduğunu tekrar duyacağım...
Unutmadan:
Baban bu defa ki kontrolde cinsiyetini öğrenmeyi hayal ediyor :))
"olsun olsun, 12. haftadan sonra belli oluyormuş,
belki doktor söyler" diye ne hayaller kuruyor bi bilsen..
şuanda prensim mi gelecek, prensesim mi bilmiyorum
açıkcası tuhaf bir şekilde de hiçbirşey hissetmiyorum bununla ilgili
ama ben hariç gerçekten HERKES (abartmıyorum, gerçekten etrafımızdakilerin %98'i) senin erkek olduğundan emin nedense :)
hatta belki de baban da tepkilerden etkilenmiştir,
çünkü artık seninle top oynamaktan, sana öğreteceği munzurluklardan bahsetmeye başladı
ki bir oğlu olacağını hissediyormuş, öyle diyor :))
bakalım bizleri şaşırtacak mısın, yoksa herkesin içine düşürdüğün his doğru mu çıkacak?
Bekleyelim ve görelim bakalım,
yeter ki sağlıkla gel bebeğim...
SENİ ŞİMDİDEN ÇOK SEVİYOR VE ÖZLÜYORUM!!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder